Nok Noi Vol.23  2014
Nok Noi Archive
A SHORT SUMMARY OF THE ANNUAL RETREAT TALKS
ประสบการณ์ของผู้สูงอายุ
ครู...ผู้มีพระคุณเสมอมา
กิจกรรมเพื่อนมงฟอร์ตภาคเหนือ
ประสบการณ์ของผู้สูงอายุ (2)
 

ประสบการณ์ของผู้สูงอายุ                                               

ไกร พงษ์พูล

ผู้เขียนไม่ได้ส่งบทความเข้าวรสาร "นกน้อย" มาระยะหนึ่งแล้ว เพราะเห็นว่าไม่มีคนเขียนส่งกัน จึงเข้าใจว่าคงไม่นิยมกันแล้ว ส่วนมากจะหันไปใช้กระดานสนทากัน แต่ก็ไม่แน่ใจว่าเป็นอย่างที่คิดหรือไม่ เพราะคอลัมน์นกน้อยก็ยังเปิดอยู่ ตอนนี้ก็ขึ้นเป็นฉบับที่ 22 แล้ว เมื่อยังเปิดอยู่ก็จะลองส่งเข้าไปอีก

 

เรื่องที่จะเขียนเป็นแนวใหม่ คือจะเขียนเรื่องส่วนตัวที่เกี่ยวกับการดำรงชีวิตของคนที่มีอายุมากแล้ว ว่ามีปัญหอะไรบ้างในแง่มุมต่างๆ และพยายามแก้ปัญหาต่างๆอย่างไรบ้าง คงไม่ค่อยมีอะไรที่น่ายินดีมากนัก มันเป็ปรากฎการณ์ตามธรรมชาติที่เมื่อขึ้นถึงจุดสูงสุดก็ย่อมจะเสื่อมถอยลงและแตกสลายไปในที่สุด

 

จุดประสงค์ที่เขียนนี้ไม่ใช้เพื่อจะเอาเรื่องไม่พึงประสงค์หรือเรื่องเลวร้าย ความทุกข์ยากของคนชรามเล่าสู่กันฟัง แต่เพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์กับเพื่อนนักบุญมงต์ฟอร์ต โดยเฉพาะกับผู้สูงอายุด้วยกันว่าเรา มีปัญหาอะไรบ้างและพยายามแก้ปัญหาอย่างไร เพือเป็นความรู้และเพือเป็นกำลังใจแก่กันและกัน เพือให้เรารูว่าเราไม่ได้เป็นอยู่คนเดียว แต่มีคนอื่นอีกมากที่ประสบปัญหาคล้ายๆ กับเรา มันจะเป็นกำลังใจที่จะช่วยกันสู้ต่อไปจนกว่าชีวิตจะหาไม่

 

ปัญหาของผู้เขียนคือเป็นโรคต่อมลูกหมากซึ่งผู้ชายมักจะเป็นกัน เป็นโรคที่รักษาแต่ต้นก็จะหายได้ แต่หลายคนก็ไม่ได้ใส่ใจ คิดว่าคงไม่เป็นไรมาก มารู้ตัวอีกทีก็จะสายไปเสียแล้ว เช่นผู้ของผู้เขียนเป็นต้น

 

หมอเสนอให้รักษาด้วยวิธีใช้คีโมคือฉายแสงรังษีทีต่อมลูกหมากหรือที่ลูกอันทะ แต่หมออีกฝ่ายหนึ่งก็เห็นว่าการใช้วิธีไม่เหมาะสำหรับผู้สูงอายุอย่างผู้เขียน จึงให้ใช้วิธีผ่าตัดเอาเนื้องอกที่เป็นมะเร็งออกเพื่อเปิดทางให้น้ำปัสวะผ่านได้สะดวก

ต่อมาพบว่าต้องฉีดยาทุก 3 เดือนเพื่อลดโฮโมนลง ฉีดอยู้เป็นปีก็พบว่าควบคุมมะเร็งไม่ได้ ต้องเปลี่ยนหมอที่ชำนาญทางมะเร็งโดยเฉพาะ ชึ่งเป็นหมอประจำที่ รพ วิชัยวุธ หมอใหม่ใหัทานยาที่การแพทย์คิดทำขึ้นใหม่ชื่อว่า Zytiga แต่เป็นยาที่แพงมาก แต่ทางบริษัทประกันสุขภาพที่ผู้เขียนทำไว้รับที่จะจ่ายให้ การฉีดยาทุก 3 เดือนก็ยังทำต่อไป

 

อีกปัญหาหนึ่งที่เกี่ยวพันคือเรื่องปัสสาวะ เวลาปัสสะวะน้ำปัสสาวะจะต้องผ่านเนื้องอกที่เป็นมะเร็ง จึงรู้สึกปวดแสบมาก บ่อยเข้ากล้ามเนื้อที่ก้นจะเกร่งจนเรื้อรัง หมอจึงแก้โดยสอดใส่ท่อไปถึงกระเพาะปัสสาวะ น้ำปัสสวะจึงออกมาตามสายลงถุง จึงไม่รู้สึกปวดแสบอีก แต่ต้องมีถุงปัสาวะติดตัวตลอดเวลา เต็มถุงก็เทิ้งเสียที สิ่งทีต้องงดคืออาหารรสจัดทุกชนิด นอกจากนี้ยังมีผลต่อการขับถ่ายด้วย ต้องแก้โดยทานผัก ผลและน้ำผลไม้

 

นี่คือสถานการณ์ที่เป็นอยู่ อีกเรื่องหนึ่งที่ต้องเขียนคือสภาพจิตใจและเรื่องศาสนา ในสถานการณ์ลำบากเช่นนี้ก็ต้องหันเข้าหาศาสนาเข้าช่วย ผู้อ่านคงทราบแล้วว่าผู้เขียนยึดความเชื่อในพระวาจาในพระคัมภีร์ หรือพระวรสารเป็นหลัก มีข้อความหลายแห่งที่ผู้เขียนจะอ่านจนท่องขึ้นใจและรำพึงภาวนา ซ้ำแล้วซ้ำอีกเพื่อเข้าให้ถึงรสพระธรรมและให้เข้ากับสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ต่อไปนี้เป็นข้อความที่ยกมาพิจารณาดังกล่าว

 

"ท่านทั้งหลายจงดำรงอยู่ในเราเถิด ดังที่เราดำรงอยู่ในท่าน"(ยน:15:4)

"จงดำรงอยู่ในความรักของเราเถิด ถ้าท่านปฏิบัติตามบทบัญญัติของเรา ท่านก็ดำรงอยู่ใน
ความรักของเรา"(ยน 15:910)

"ผู้ที่ดำรงอยู่ในเราและเราดำรงอยู่ในเขา ก็ย่อมเกิดผลมาก เพราะว่าถ้าไม่มีเรา ท่านก็ไม่
สามารถทำอะไรได้เลย"(ยน 15:5)

"เราเป็นปังแห่งชีวิต ผู้ที่มาหาเราจะไม่หิว และผู้ที่เชื่อในเราจะไม่กระหายอีกเลย"(ยน 6:35)

"ใครที่กินปังนี้จะมีชีวิตอยู่ตลอดไป และปังที่เราจะให้นี้คือเนื้อของเรา เพื่อโลกมีชีวิต"
(ยน 6:51)

"ผู้ที่กินเนื้อของเราและดื่มโลหิตของเรา ก็ดำรงอยู่ในเราและเราก็ดำรงอยู่ในเขา"(ยน 6:56)

"ความเชื่อมีอำนาจทุกประการ ความเชื่อทำให้อำนาจของพระเจ้าทำงานในเราได้"(รม4:20)

"ถ้าพระเจ้าอยู่ข้างเรา ใครจะอาจสู้เราได้"(รม 8:31)

"ท่านทั้งหลายจงเป็นผู้เข้มแข็งในองค์พระผู้เป็นเจ้า จงตวงพลังจากพระพลานุภาพของ
พระองค์"(อฟ 6:10)

"ท่านอย่ากังวลใจแสวงหาว่าจะกินอะไรหรือจะดื่ม (จะเจ็บใข้ได้ป่วยอะไร) ......พระบิดาของท่านทรงทราบดี ฉนั้นจงแสวงหาอาณาจักรของพระอวค์เถิด แล้วพระอวค์จะทรงเพิ่มเติมทุกสิ่งให้" (ลูกา 12:29-31)

"เราบอกท่านทั้งหลายว่าจงขอเถิดแล้วท่านจะได้รับ .......ท่านที่เป็นพ่อถ้าลูกขอปลาจะให้งู แทนปลาหรือ .....แม้แต่ท่านทั้งหลายจะเป็นคนชั่วยังรู้จักให้ของดีๆแก่ลูก แล้วพระบิดาผู้สถิตในสวรรค์จะไม่ประทานพระจิตเจ้าแก่ผู้ที่ทูลขอพระองค์มากกว่านั้นหรือ"(ลูกา 11:9-13)

"ท่านทั้งหลายที่เหน็ดเหนื่อยและแบกภาระหนัก จงมาหาเราเถิด เราจะให้ท่านพักผ่อน จงรับแอกของเราแบกไว้ และมาเป็นศิษย์ของเรา เพราะเรามีใจสุภาพอ่อนโยนและถ่อมตน จิตใจ

ของท่านจะได้รับการพักผ่อน เพราะว่าแอกของเราอ่อนนุ่มและภาระที่เราให้ท่านแบกก็เบา"
(มธ 11:28-30)

 

ในการรำพึงพระวาจาดังกล่าว ต้องใช้ความเชื่อ ความไว้ใจ และความรัก ว่าพระวาจานั้นเป็นความจริง พระองค์ทรงรักเรา ดูแลเรา ประทานสิ่งที่ดีแก่เรา ถึงแม้จะยังไม่ได้สิ่งประสงค์ทันที โยบในพระคัมภีร์เก่าก็ทนรับโรคภัยใข้เจ็บ เพื่อให้ความเชื่อในพระเจ้นั้นมั่นคง และโยบก็ได้รับรางวัลในที่สุดพระเยซูเจ้าในสวนเกสสำมานีในวันสุดท้ายก็ทรงขอให้พ้นการทรมาน แต่ก็ทรงขอให้เป็นไปตามน้ำพระทัยพระบิดา เราต้องเชื่อว่าพระเจ้าทรงททำได้ทุกอย่าง พระองค์จะทรงทำใเราหายโรคในทันทีก็ได้พระองค์ทรงเข้าแทรกแซงได้ทุกเวลา "ความเชื่อทำให้อำนาจของพระองค์ทำงานในตัวเราได้"(รม4:20) เราต้องสวดภาวนาอยู่เสมอ ให้ความเชื่อของเรามั่นคง "ท่านทั้งหลายจงเป็นผู้เข้มแข็งในองค์พระผู้เป็นเจ้า จงตวงพลังจากพระพลานุภาพของพระองค์"(อฟ 6:10)

 

ส่งท้าย ดังได้กล่าวมาแล้วว่าเขียนมาเพื่อแลกเปลี่ยนประสบการณ์ โดยเฉพาะกับผู้สูงอายุ เป็นความรู้เป็นกำลังใจแก่กัน และเพื่อสวดภาวนาแก่กัน

 

ไกร พงษ์พูล
1 กรกฎาคม 2557

 
July 1, 2014


Launched Montfortian.com @ Jan 20,2010 : 9:19 PM | Best view IE 7 and up, Safari, Google Chrome
Copyright © by Montfortian Associates Group 3 | www.Monfortian.com | All right reserved.
Design by Wholeinone Creative Company Limited